حقیقت ساده:
ما از پیش بر سر جهانی آرام هم‌داستانیم
در هر زبان، هر فرهنگ و هر سرزمین، مردم یک آرزوی بنیادین دارند: زندگی بی‌خشونت و بی‌اجبار. با این حال جنگ، ستم و ستیز ادامه دارد. یک اعلامیهٔ مشترک همه چیز را دگرگون می‌کند.
چشم‌انداز
سکویی دیجیتال و جهانی که در آن مردم از هر کشوری شخصاً پایبندی خود را به بی‌خشونتی و نفی اجبار اعلام می‌کنند — و با هم نشان می‌دهند که اکثریت خاموش، آرزوی همان جهان آرام را دارد.
مأموریت
ابزاری عملی برای بازسازی اعتماد میان جامعه‌ها و ملت‌هایی که رو در روی هم ایستاده‌اند. از دیپلماسی رسمی می‌گذریم تا هم‌داستانی راستین مردمی ساخته شود — صلحی که از پایین می‌روید.
اصل راهنما
پایگاهی از موافقت‌ها نشان خواهد داد که اکثریت خاموش جهان، با وجود اختلاف‌های ژرف سیاسی و فرهنگی، در یک آرزوی بنیادین شریک است: زندگی بی‌خشونت و بی‌اجبار.
یک پیکر، یک درد
سعدی هشتصد سال پیش گفت که آدمیان اعضای یک پیکرند؛ همان بیتی که امروز بر دیوار سازمان ملل نقش بسته است. این پیمان همان سخن است، اما به زبان اول‌شخص: من به هیچ عضو دیگری از این پیکر آسیب نمی‌زنم. امضا کردن، دست کشیدن از دفاع نیست؛ دست کشیدن از آغاز کردن زور است.
بنی‌آدم — سعدی شیرازی، گلستان
بنی‌آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
سفری نُه‌میلیارد گامی
صلح راستین تنها آن‌گاه می‌آید که نُه میلیارد انسان چندان به یکدیگر اعتماد کنند که سلاح‌هایی را که برای وادار کردن و یک‌شکل کردن دیگری ساخته شده بر زمین بگذارند. این سکو گریز اخلاقی از واقعیت نیست؛ جایی است که درمی‌یابیم مردمِ آن سوی دیوار نیز دقیقاً همان ارزش‌های گران‌بها را باور دارند: آزادی و آرامش. این سفری نُه‌میلیارد گامی است. تو تنها می‌توانی گام خودت را برداری، و برداشتن آن بسیار مهم است — چون هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند به جای تو آن را بردارد.
پیمان جهانیپرسش و ارتباط: baruch@1lev1.com
