همهٔ ما از پیش بر سر جهانی بدون خشونت هم‌داستانیم. بیایید آن را نشان دهیم.

مسئله

در هر زبان و هر فرهنگ، مردم یک چیز می‌خواهند: زندگی بدون خشونت و اجبار. با این حال جنگ هست.

حقیقت ساده

اکثریت خاموش موافق است؛ تنها هیچ‌گاه شمرده نشده است.

راه‌حل

یک صفحه، یک اعلامیهٔ شخصی — سفری نُه‌میلیارد گامی. این گام از آنِ توست.

اعلامیهٔ:

از:

رایانامه:

اعلامیهٔ من:

  1. 1

    پلهٔ نخست — از همین امروز

    من، امضاکنندهٔ زیر، نمی‌خواهم به هیچ انسانی آسیب برسانم و هرگز دست به خشونت نخواهم برد. زیرا من، امضاکنندهٔ زیر، خود نیز نمی‌خواهم قربانی خشونت باشم؛ و زیرا هیچ قدرت، ارزش، هدف، باور، مال یا منفعتی نیست که آسیب رساندن به جان آدمی را با زور و اجبار روا بدارد.

    افزون بر این، پیمان می‌بندم که در سکوی

    1

    💗

    1

    هر کار مشترکی را با رضایت متقابل بسازم و پیش ببرم و اختلاف‌ها را نیز به همین شیوه حل کنم.
  2. 2

    پلهٔ دوم — آن‌گاه که همهٔ کشورم بپیوندد

    آن‌گاه که همهٔ مردم __ این پیمان را امضا کنند، من، امضاکنندهٔ زیر، همراه با دیگران از سلاح خود و از پلیس مسلحی که دولت __ به نام من می‌گمارد چشم می‌پوشم.

    🔒→💗 تنها با رضایت کامل و هم‌زمان همه اجرا می‌شود
  3. 3

    پلهٔ سوم — آن‌گاه که همهٔ بشریت بپیوندد

    همچنین آن‌گاه که همهٔ بشریت این پیمان را امضا کند و همهٔ ارتش‌های جهان هم‌زمان سلاح بر زمین بگذارند، از سلاح ارتش __ نیز چشم می‌پوشم.

    🔒→💗 تنها با رضایت کامل و هم‌زمان همه اجرا می‌شود

به نیکی نهفته در نهاد آدمی ایمان دارم و امید می‌برم که چون همهٔ بشریت این پیمان را امضا کند، خشونت، ستیز و اجبار دیگر شکلی از گفت‌وگوی انسانی نباشد.

💗 یادداشتی کوچک اما مهم: پلهٔ دوم و سوم تنها با رضایت کامل و متقابل اجرا می‌شوند. تا آن زمان چیزی از دست نداده‌اید؛ تنها بر همان کسی امضا گذاشته‌اید که امروز هستید.